201 Nankörlük
Hayal kırıklığının en ağır ifadelerinden biri, ağızdan çıkan "nankör" kelimesi olsa gerek. Özellikle sevdiklerimizden duyduğumuzda canımızı yakan bu sıfat, acaba gizli bir ajanda barındırıyor mu?

Son bölüm:25 May - 201 Nankörlük
Bu podcast, ‘senin derdin, bizim derdimiz’ diyen bir uyandırma servisidir. Bi başına altından kalkamadığın konuları bize Instagram’dan ulaştır, derdine derman olalım. Zamanla göreceksin ki konular senin, sorunlar hepimizin. Keyfinin Kahyaları, Yasemin Yapanar ve Tolga Erman’dan sevgiyle...
Podcast'i takip etŞurada dinle:
Hayal kırıklığının en ağır ifadelerinden biri, ağızdan çıkan "nankör" kelimesi olsa gerek. Özellikle sevdiklerimizden duyduğumuzda canımızı yakan bu sıfat, acaba gizli bir ajanda barındırıyor mu?
Dünyanın en eski ve kanlı muharebesi. Müttefik olması beklenen tarafların amansız mücadelesinde ortadaki ödül; bir adam. Bakalım bu savaşı yönetmek ve bitirmek ne kadar mümkün?
Çıkarcı olmanın ayıplandığı bi dünyada, gerçekte bunun bir hayatta kalma mekanizması olduğunu düşünmek bizi kabullenişe getirebilir.
Ne yaparsak yapalım içimizde susmayan eleştirel bir ses var. Yaptığımızı beğenmeyen, tenkit eden ama bunu yaparken bizi paralize eden bu ses aslında bir yardım çığlığı olabilir mi? Kendi sesimizi, bu gürültünün içinde tekrar bulmanın yollarını konuşuyoruz.
Kaos, karışıklık ve düzensizliğin tanımı. Peki bu tekinsiz kavram nasıl oluyor da, bazen bizi heyecanlandıran hatta besleyen bir olguya dönüşüyor? Bakalım kaosu hayrımıza kullanmak mümkün müymüş?
Doğduk ve büyüdük. Şimdi ebeveynlik sırası bizde diyenlerdenseniz, bize yıllarını vermiş ailemizle sağlıklı paylaşımın en verimli yollarını tartışıyoruz.
Herkesin gözünde bir başkadır değerimiz. Ama bizim gerçekte sahip olduğumuz kıymetin hep görülmesini isteriz. Peki bunu yaparken kendimizi değersizleştiriyor olabilir miyiz?
Hepimizin peşinde olduğu ve değerli hissetmenin ilk şartı olan ilgi, bizi hangi noktada hayata bağlıyor? Varlığı mutluluk verse de mutluluğumuzu tehdit ediyor olabilir mi?
Bazen eleştirilsek de hayal kurmaktan kendimizi alamıyoruz. Elimizde hiçbir dayanak yokken içimizi ısıtan hayallerimiz, gerçek kılavuzumuz olabilir mi?